Forum

Zakładam ten temat, aby można było powymieniać się różnymi metodami jazdy. Każdy instruktor ma bowiem swoje metody, czasem identyczne do powszechnych, czasem zupełnie inne i sprzeczne z nie jedną książką autoryteta. Ostatnio jeździłam w przeróżnych stajniach, z różnymi instruktorami. Prawie każdy uczy czego innego w inny sposób z różnym skutkiem. Puszcza oko

Niech to będzie miejse, gdzie można podzielić się różnymi metodami, oraz efekty jakie one przynoszą.

1. Słynne trzymanie kolan i ściskanie boki konia kolanami ile nam sił starczy, bo to nam ma zapewnić bezpieczeństwo itd. - Kolana mają delikatnie przylegać, ale ten przyleg ma być efektem prawidłowego ustawienia nogi i stopy. Konatkt kolana z poduszkami ma być stały, ale bardzo delikatny. Jeździec utrzymuje się w siodle dzięki i tylko przez balans. - Tak jak druga metoda, tylko kolana 'pracują' i w czasie ruchu konia przylegają do siodła i delikatnie się odchylają w rytm kroków wierzchowca. Uzależnione jest to od ruchu przednich kończyn - gdy noga stawia krok, koń się 'zwęża', gdy noga się cofa (a raczej druga stawia krok), koń się 'pogrubia' (pogrubienie i zwężenie występuje tylko z jednej strony). W momencie pogrubienia kolano jeźdźca ma kontakt z koniem, w momencie zwężenia odpowiednie kolano traci kontakt. W tym momencie cały czas kontakt z koniem ma zawsze chociaż jedno kolano. Ruchomość jest konieczna - stały kontakt wymaga miarowego świadomego ściskania kolanami boków konia.

Osobiście uważam, że słuszna jest ostatnia metoda.

2. Parada, taka prosta rzecz, a jednak... Zawsze byłam uczona, że wodze podczas zatrzymania mają wzmocnić działanie równocześnie (pomijając łydki i krzyż). - Nie dawno pewna instruktorka, kazała mi działać wodzami osobno... Tzn. pierwsza działa wodza zewnętrzna, druga wewnętrzna, a potem wzmacnia się działanie zewnętrznej wodzy. Uzasadnienie - koń stawia nogi po kolei, a nie jednocześnie, najpierw jest zewnętrzna noga, potem wewnętrzna noga. ;)Muszę przyznać, że konie rzeczywiście lepiej reagują na tą drugą metodę.

3. Zmiana nogi konia nad przeszkodą. Zawsze uczono mnie, żebym zmieniała pomoce NAD przeszkodą. Czasem się udowało, czasem nie zdążałam. Śmieje się

- Ostatnio spotkałam się ze zmianą pomocy przed przeszkodą, a dokładniej w momencie odskoku gdy ma miejsce łydka do skoku (jeśli w ogóle ma miejsce Puszcza oko

) Znowu muszę przyznać, że ten drugi sposób jest o wiele skuteczniejszy. Puszcza oko

Jak każdy człowiek jest inny, tak i każdy instruktor ma cos swojego w programie nauczania, mimo tego, że wiele z nich opiera się na tym samym, te elementy różniące między nimi są jak widać bardzo ważne. Np. uczono mnie na samym początku, że łydka ma być w tyle, trochę za popręgiem... bo latach nauki wiem, że taki układ powoduje brak równowagi... instruktorka chciała chyba przez to znieczulić konia na jakiekolwiek dzialanie lydki, dziwilam sie ze konie w tej stajni jeszcze chodza jako tako na ta łydke, za kazdym krokiem, kazdy ruch byl dzialaniem lydki, bez przerwy tylko lydka i lydka... nogi bolaly, kon nie chcial dobrze chodzic, poszlam do innej stajni instruktor wysmial poprzednią panią, i musialam się przyzwyczajać do lydki przesuniętej mocno w przód... a teraz mam już tam, gdzie mi wygodnie i wiem ze nie działam na konia bez przerwy... tak samo jak momo opisała rozluznienie nog, jezdzac troche naturalem poznalam jak bardzo kon dziala na napiecie chocby jednego miesnia... ile to znaczy... nie wiem czemu w wielu stajniach ucza zeby tak okropnie byc napietym na tym koniu, czemu bezustanna chec utrzymania sie na koniu przyslania fakt, iz to wlasnie ten strach przed upadkiem dziala na jezdzca najbardziej, a kon czuje sie rownie spiety przez co potem powstaja konflikty miedzy jezdzcem i koniem i itak konczy sie na upadku, a mozna bylo byc rozluznionym i obie strony mogly byc zadowolone... Fajnie opisuje to Patt, jako porownanie spietego, kurczowo trzymajacego sie jezdzca do kota ktory wpija pazurki swemu wlascicielowi w cialo... raczej nie mile uczucie...
Wiec warto wejsc w konski umysl, chocby probowac i zastanawiac sie co tak na prawde dla obu stron jest dobre... Szkoda, ze czasem instruktorzy tego nie robia, a wrecz przeciwnie robia jakby na przekor konskiej psychice:/

No niestety to przeceniane zewnętrznej formy dosiadu (położeniu poszczególnych cześci ciała) i zapominanie, że dosiad ma jeszcze trzy bardzo ważne elementy: rozluźnienie, równowaga, podążanie za ruchem konia. Jakby się ktoś jeszze uparł można wymienić wyczucie jeździeckie. Niestety większość trenerów zadowala się 'prawidłowym' posadzeniem jeźdźca w siodle. Zdziwiony

Skąd ja to znam? Miałam taką "trenerke"...Musiałam jeździć dziwnym "stylem"... Np. koń w ustawieniu pracuje tylko 3 razy w tygodniu, w inne dni biega na luźnej wodzy. Ciągi robimy działając dosiadem w bok ( miała na myśli takie rzucanie się na boki).. Pelno było głupich rzeczy których mnie nauczyła, a teraz nie da się ego oduczyć... ech.. cieżko czasami trafic nas kogoś kto sie zna..

Dołączył: 23 Cze 2006 Posty: 14 Status: **Offline**

moim zdaniem najpierw trzeba sie dowiedziec o umiejetnisci trenera ktory ma nas uczyc. niestety teraz ile instruktorow tyle szkol. i zawsze bedzie tak ze jak zmieniamy stajnie to musimy sie nastawic na to ze nawyki tez musimy zmienic

a najgorsze jest to, że młody jeździec nie wie, jak to powinno byc naprawde i pare lat jeździ nieprawidłowo...

Otóż to.

A ja chciałabym napisać trochę na temat ruchu naprzód i impulsu.
Zaczynałam standardowo: szkółka w jednym z polskich ośrodków, a tam konie rekreacyjne.
Uczono mnie, że nie ważne jak mam to zrobić, ale ważne, żeby koń 'żywo' poruszał się naprzód.
Instruktorzy mówili, że każdy krok konia ma być: "podkreślany" łydką.
Z tego, co pamiętam, to po prostu moja(jak i innych szkółkowiczów) łydka poruszała się mniej więcej tak: bok konia, odstawić, bok konia, odstawić- np. w czasie anglezowania.
Nie wspomnę, że konie szkółkowe były oczywiscie 'leniwe' i były tymi: 'osłami nie reagującymi na łydkę'.
Pierwsza jazda w norweskiej stajni rekreacyjnej okazała się dla mnie szokiem- bo kiedy przykłądałam łydkę w momencie "opadania" w siodło, te konie zaczynały np. galopować. Były bardzo wrażliwe na pomoce, a po godzinie jazdy nie padałam ze zmęczenia.

Chyba nie pomylę się bardzo, jeśli powiem, że istnieją dwie szkoły jazdy: ta, która zakłada,m że kżdy krok konia my być "podkreślany" łydką i taka, która zakłąda, że ciągłe sygnały łydkami niepotrzebnie irytują konia i mu przeszkadzają. W efekcie prowadzi to do tego, że koń całkowicie wyłącza się na działanie łydek.
"Ta druga" szkoła jazdy zakłada, że kon sam musi dążyc do ruchu naprzód, że jakakolwiek reakja po delikatnej łydce jest pożądana.
I ja jestem za stopsowaniem "tej drugiej"( Zakłopotany

) metody- daje niesamowite efekty.

Dołączył: 19 Lip 2006 Posty: 19 Status: **Offline**

Co stajnia to nowe obyczaje. Najbardziej denerwującą rzeczą dla mnie są wielce zdziwione miny instruktorów na przyzwyczjenia z innych stajni. Nie biorą pod uwagę tego, że oprócz ich szkółki istnieją setki innych, być może lepszych. Wykrzyknienie

[ Dodano: Dzisiaj o godz. 21:58 ]
Apropos postu Mils. Zgadzam się wzgledem tego ciągłego kontaktu z koniem. Jeżeli będziemy bez przerwy dociskać łydkę, to rezultatem będzie- właśnie zero reakcji na łydkę. Konia ogarnia taka znieczulica na pomoce i pozniej ciężko cokolwiek od niego wymagać. Zdziwiony

Taki problem maja zazwyczaj konie w szkółkach jezdzieckich dla początkujących. Nie mam nic do młodych adeptów jazdy konnej, ale instruktorzy są od tego aby od początku wdrażać poprawną postawę, i oddziaływanie na konia- a póxniej są niedomówienia, i wielkie zdziwienie ze strony doświadzczonych jezdzców. Przewraca oczyma

Przez 3 lata jeździłam w pobliskiej stadninie pod okiem nie wykwalifinkowanego instruktora, tak jak myślałam, ale niepełnoletniej córki właściciela. Jedyne postępy jakie uczyniłam tam w ciągu 3 lat jeżdżenia konno co sobotę to utrzymanie się na koniu w kłusie wysiadywanym. Myślałam, że wsystko jest ok, że tak ma być. Do momentu, gdy pojechałam na obóz jeździecki. Tam po 2tyg. potrafiłam już samodzielnie galopować (i oporządzać konia). Po powrocie do domu przestałam "uczyć się" w tamtej stadninie i znalazłam co prawda droższy, ale bardzo dobry ośrodek.
Teraz w końcu już wiem jak wygląda prawdziwa lekcja jazdy. Szkoda mi tylko tych zmarnowanych lat (i pieniędzy). Zakłopotany

Dołączył: 06 Maj 2006 Posty: 13 Status: **Offline**

Jak powiedziała znana mi osoba posiadająca duże umiejętności jeździeckie i zdolnosci pedagogiczne w dziedzinie nauczania jazdy konnej -są tylko dwie szkoły jazdy - dobra i zła. Niewątpliwie osobom rozpoczynającym naukę trudno jest ocenić instruktora, tymbardziej, że naukę rozpoczyna się zwykle na koniach "szkółkowych", które z racji roli którą spełniają nie należą do dobrych nauczycieli. Ideałem byłoby gdyby osoba pobierajaca nauki mogła czasem wsiąść na konia który opanował elementy ujeżdżenia chociażby w stopniu podstawowym i chodzi pod dobrym jeźdźcem. Wtedy wszelkie braki w wyszkoleniu natychmiast dałyby o sobie znać i można byłoby je sukcesywnie eliminować. Dobrze byłoby również gdyby konie szkółkowe przynajmniej parę godzin w tygodniu chodziły pod instruktorem który mógłby szlifować ich umiejętności. Niestety chyba w naszych warunkach jest to nierealne. Moja rada dla chcących pobierać naukę jazdy konnej: przyjrzyjcie się jak chodzi koń pod waszym instruktorem. Nie jaki dosiad ma instruktor, ale czy potrafi bez widocznego z boku wysiłku, bez użycia ostróg, bata , szarpania za pysk konia powodować nim wg własnego życzenia. Może to nastręczać niejakich trudności, bo większość z początkujących zwraca uwagę raczej na elegancki dosiad niż konia, ale wtedy popytajcie osób bardziej zaawansowanych jak ich zdaniem chodzi koń pod instruktorem.
Cat

Ja też jeździłam w wielu stajniach, na początek w miejscowym O.J. gdzie łydki miały pracować non-stop, później w prywatnej stajni -> dosiad non-stop (wyglądało to jak by się chciało zsunąć siodło z grzbietu) ale teraz zmieniłam stajnie i metodę jazdy. Tam gdzie obecnie jeżdżę konie mają podstawy (mniejsze lub większe) ujeżdżenia (w większości karierę sportową za sobą też), dosiadane są naprzemiennie przez lepszych i gorszych i startują w zawodach uj. Teraz nie mam żadnego problemu z zagalopowywaniem, robieniem wolt i innych figur, skracaniem i wydłużaniem chodu. Poprawiłam swój fotelowy dosiad, łydki. Stajnia się rozwija i za jakiś czas będzie całkowicie nastawiona na szkolenie ujeżdżeniowe (mają m.in. plany budowy hali, ale nic nie mówię więcej aby nie zapeszyć Puszcza oko

)

Przez rok jeździłam (i jeżdże) w małej stadninie. Niedawno przyjechała instruktorka która jest nawet ok tyle że konie: "pozaciągane" na pysku, słąbo pracujące i ociężałe. Myślałam że tak ma być na początku nawet lubiłam konie "nad którymi trzeba pracować". Ale przeczytałam post Mils i nagle wyobraziłam sobie jak to by było cudownie pracować na takich koniach. Ale niestety w moim rejonie nie ma tak dobrej stadniny. Nie stać mnie na dojeżdżanie do jakiejś stajni 1,5 h i płacić jeszcze więcej. Na razie zostanę u siebie i "poczekam" może stanie się cud i wybudują jakąś świetną stajnię?

Mie wgl kiedys uczyli zled jezdziłam w szkułce jezdzieckiej muwili własnie ze mam mocno trzymac sie kolanami bo to da mi pewnosc i lepsza równowage! Bzdura jak mozna trzymac sie mocno kalanami ,postaraj sie na koni mic piete w dół dobrze ustawiaona noge i zamknieto łydke i jeszcze mocno trzymac sie kolanami! ja naprzykład zmienilam nawet stajnie zeby czegos sie nauczyc !! kiedys mi mówiono ze anglecowanie polega na wstawaniu w strzemionach a to co poszłam do trenera prywatnie i mu to powiedziałam to mie wysmiał i jezdze dalej u niego facet zna sie na rzeczy i uczy mnie i poswieca mi czas jak najlepiej umie ale i tacz czy tak to 3% to ralent do jazdy konnej a 97% to praca i ja staram sie pracowac jak najwiecej ;]

no ja uwazam ze szkułko przynajmiej niektórym mówimy ZDECYDOWANIE NIE !!! ;p przepraszam za błedy ...;/ obiecuje poprawe w ortografi ;p

Dołączył: 06 Maj 2006 Posty: 13 Status: **Offline**

Więcej o instruktorach i szkółkach.
Znam wielu instruktorów i przygladam się ich pracy. Niektórzy z nich nie wiedzą na którą nogę anglezują a galop rozpoczynają z przypadkowej nogi. Są tacy którzy czują się dobrze tylko w terenie. Są również tacy, którzy naprawdę wiedzą o co chodzi w jeżdzie konnej.Niestety w mniejszości. Czasem jednak jakość ich pracy wynika z oczekiwań klientów którzy oceniają instruktora po ilości zaordynowanego galopu lub wysokosci przeszkód. Na szlifowanie podstawowych elementów ujeżdżenia mało kto ma ochotę.
Moja następna rada.
Szukajcie instruktora który uczy jeździć na własnych koniach. Taki napewno nie będzie chciał żeby jego konie były "zamulone" lub zaciagnięte w pysku. W trosce o dobro koni będzie uczył właściwie. Oczywiście pod warunkiem że sam jeździ lub jeździł na dobrym poziomie. Cat

Pn	Wt	Sr	Czw	Pt	Sob	Nd
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31

aaga	» Wto Cze 27, 2006 15:31
Dołączył: 23 Cze 2006 Posty: 14 Status: Offline	moim zdaniem najpierw trzeba sie dowiedziec o umiejetnisci trenera ktory ma nas uczyc. niestety teraz ile instruktorow tyle szkol. i zawsze bedzie tak ze jak zmieniamy stajnie to musimy sie nastawic na to ze nawyki tez musimy zmienic
» Wysłany: Wto Cze 27, 2006 15:31

ritka	» Wto Cze 27, 2006 15:52
Szwoleżer Dołączył: 07 Lip 2004 Ostrzeżeń: 1 Posty: 2067 Status: Offline	a najgorsze jest to, że młody jeździec nie wie, jak to powinno byc naprawde i pare lat jeździ nieprawidłowo...
» Wysłany: Wto Cze 27, 2006 15:52

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.

Zostań członkiem społeczności

Masz już swój profil?

Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto

Kalendarz jeździecki

Maj 2012

Wasza opinia

Koń na którym jeżdżę

Forum

FAQ i Regulamin

» Forum koniarzy » Dyskusje na poziomie » "Są różne szkoły [jazdy]"